1975–1990
Period II
1975–1990
A secret thread passes through Torcello and San Marco, reaches the Baptistery of Florence and Cimabue. It is the suggestion of the Hellenic spirit within the Roman world, no less powerful and enduring than classicism itself, the spirit of the Byzantine soul and its indescribable figurations, from which not only these compositions, but Giorgios Ioannidis himself, seem to have emerged.
Giancarlo Caldini
Professor of Painting
Academy of Fine Arts, Florence · 1986
Professor of Painting
Academy of Fine Arts, Florence · 1986
Although the influence of a teacher such as Vedova is discernible in his painting, Ioannidis does not remain confined to the achievements of his mentors, but moves in a distinctly personal direction in which figurative and abstract elements are combined.
Within this language, his ideological background, the dynamic sense of space, and the pronounced expressionistic and dramatic formulations play a decisive role. Fragments of the human figure, hands, feet, isolated limbs, and entire bodies rendered in varying scales with remarkable precision, seem to struggle to free themselves from whatever pulls them under.
Essentially, this is a form of painting aligned with the new pursuits of abstract expressionism, intensifying chromatic and linear values in ways that further heighten the dramatic content and psychological tension of the artist’s language.
Within this language, his ideological background, the dynamic sense of space, and the pronounced expressionistic and dramatic formulations play a decisive role. Fragments of the human figure, hands, feet, isolated limbs, and entire bodies rendered in varying scales with remarkable precision, seem to struggle to free themselves from whatever pulls them under.
Essentially, this is a form of painting aligned with the new pursuits of abstract expressionism, intensifying chromatic and linear values in ways that further heighten the dramatic content and psychological tension of the artist’s language.
Chrysanthos Christou
Academician · Professor of Art History
University of Athens · 1991
Academician · Professor of Art History
University of Athens · 1991
Ένα μυστικό νήμα περνά μέσα από το Torcello και τον Άγιο Μάρκο, φτάνει έως το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας και τον Cimabue. Είναι η υπόμνηση του ελληνικού πνεύματος μέσα στον ρωμαϊκό κόσμο, όχι λιγότερο ισχυρού και διαρκούς από τον ίδιο τον κλασικισμό, το πνεύμα της βυζαντινής ψυχής και των απερίγραπτων μορφοποιήσεών της, από το οποίο μοιάζουν να έχουν αναδυθεί όχι μόνο αυτές οι συνθέσεις, αλλά και ο ίδιος ο Γιώργος Ιωαννίδης.
Giancarlo Caldini
Καθηγητής Ζωγραφικής
Ακαδημία Καλών Τεχνών Φλωρεντίας · 1986
Καθηγητής Ζωγραφικής
Ακαδημία Καλών Τεχνών Φλωρεντίας · 1986
Στη ζωγραφική του αν και διαφαίνεται η επίδραση ενός δασκάλου σαν τον Vedova, αυτός δεν περιορίζεται τόσο ή μόνο στις κατακτήσεις των δασκάλων του, αλλά έχει απομακρυνθεί από τις κατακτήσεις άλλων δημιουργών και κινείται σε μια καθαρά προσωπική κατεύθυνση στην οποία συνδυάζονται παραστατικά και αφηρημένα στοιχεία και στην οποία καθοριστικό ρόλο παίζουν το ιδεολογικό του υπόβαθρο, ο δυναμικός χώρος και οι τονισμένες εξπρεσιονιστικές, δραματικές διατυπώσεις.
Έτσι η εξαιρετικά τονισμένη φωνή του χρώματος ενισχύεται ακόμη περισσότερο από τα παραστατικά στοιχεία που μοιάζουν να αγωνίζονται να απαλλαγούν από ότι τα παρασύρει και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Μάλιστα τμήματα της ανθρώπινης μορφής, χέρια και πόδια ή και άλλα μέλη, ακόμη και ολόκληρα σώματα δοσμένα σε διαφορετικές κλίμακες με εξαιρετική απόδοση, παλεύουν να βρουν κυριολεκτικά τον εαυτό τους.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια ζωγραφική στο κλίμα των νέων αναζητήσεων του εξπρεσιονισμού, που προχωρούν μακρύτερα στις κάθε είδους παραμορφώσεις, την ένταση του χρώματος και τον συνδυασμό χρωματικών και γραμμικών αξιών, που τονίζουν ακόμη περισσότερο το δραματικό περιεχόμενο της γλώσσας του ταλαντούχου καλλιτέχνη.
Έτσι η εξαιρετικά τονισμένη φωνή του χρώματος ενισχύεται ακόμη περισσότερο από τα παραστατικά στοιχεία που μοιάζουν να αγωνίζονται να απαλλαγούν από ότι τα παρασύρει και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Μάλιστα τμήματα της ανθρώπινης μορφής, χέρια και πόδια ή και άλλα μέλη, ακόμη και ολόκληρα σώματα δοσμένα σε διαφορετικές κλίμακες με εξαιρετική απόδοση, παλεύουν να βρουν κυριολεκτικά τον εαυτό τους.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια ζωγραφική στο κλίμα των νέων αναζητήσεων του εξπρεσιονισμού, που προχωρούν μακρύτερα στις κάθε είδους παραμορφώσεις, την ένταση του χρώματος και τον συνδυασμό χρωματικών και γραμμικών αξιών, που τονίζουν ακόμη περισσότερο το δραματικό περιεχόμενο της γλώσσας του ταλαντούχου καλλιτέχνη.
Χρύσανθος Χρήστου
Ακαδημαϊκός · Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης
Πανεπιστήμιο Αθηνών · 1991
Ακαδημαϊκός · Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης
Πανεπιστήμιο Αθηνών · 1991